تبلیغات
ESFAHAN-30YA30

ESFAHAN-30YA30
اصفهان سیاسی 
نویسندگان
نظر سنجی
به نظر شما کدامیک در اولویت استانداری اصفهان قرار گیرد





پیوندهای روزانه

حوادث بزرگ انقلاب اسلامی اصفهان در روزهای هفدهم تا نوزدهم ماه مبارک رمضان از چنان گستردگی و صراحتی در مخالفت با رژیم پهلوی برخودار بود، که به جد موجب نگرانی و احساس خطر دولت و مسوولین محلی گردید. زیرا در کنار بزرگی و بی سابقه بودن رخدادهای اعتراض آمیز و سطح خواسته های عمومی، که حکایت از تغییر در نوع و شیوه های حکومت داشت، از سوی دیگر رهبری قیام مردمی در دست روحانیون و روشنفکران مذهبی بود، که نه زبان سازش با رژیم را می دانستند و نه حربه های تهدید و تطمیع در آن ها موثر بود. اعتقاد به ارزش های دینی، باور به قیامت و حیات جاوید، زندگی بخش دانستن شهادت در راه خدا و انقلاب به نام خدا از رهبران عالی و میانی، به تدریج در بدنه ی مردم کشور به ویژه جوانان، افرادی معتقد و دین باوری را پرورش داد، که جز به پیروزی و محقق شدن حکومت اسلامی در ایران به چیز دیگری نمی اندیشیدند.
در طی جریانات انقلاب اسلامی بنیان و مبانی اندیشه ی سیاسی حاکم بر مردم اصفهان را، همچون سایر مناطق کشور، اصول و اعتقادات تشیع تشکیل می داد که این اصول در منابع اصیل و اولیه اسلامی موجود بوده و امام خمینی رهبر انقلاب، از اواسط دهه ی چهل آن ها را در قالب سلسله درس ها و بحث هایی از حکومت اسلامی و ولایت فقیه در حوزه ی علمیه ی نجف اشرف تدریس و تدوین نموده بود.
به نظر می رسد سهم روحانیون منطقه ی اصفهان در روی آوردن به آرمان های عقیدتی و سیاسی امام خمینی به طور شایان توجهی بیشتر از سایر نقاط کشور بوده و همین امر یکی از عوامل مهم تعمیق حوادث انقلاب اسلامی دراین شهر و استان بوده است. البته از ذکر این نکته نباید غافل ماند که دراین راستا، وجود مراکز کارگری و کارخانه ها، دانشگاه ها و دانشگاهیان، ویژگی های خاص اقتصادی- اجتماعی اصفهان، گذشته پرباراین شهر به عنوان یکی از شهرهای فعال در خیزش ها و قیام ها و سایر زمینه های مساعد دیگر، بی تاثیر نبوده، و نقش ویژه ای را در سرعت بخشیدن به جریان قیام و حضورهمگانی مردم در انقلاب اسلامی، برعهده داشته است.
با آغاز صبح روز بیستم مرداد ماه، مردم کنجکاو، که اخبار درگیری های شب قبل و صدای تیراندازی های پی در پی را شنیده بودند، به تدریج در اطراف منزل آیت الله خادمی گردآمدند. درمیان ایشان گروه قابل ملاحظه ای از اهالی نجف آباد و خمینی شهر نیز دیده می شدند. اخبار کشتارهای وحشتناک روز و شب گذشته و به محاصره افتادن گروهی از مردم در منزل آیت الله خادمی، آن ها را شدیداً خشمگین و از دولت ودولتیان متنفر کرده بود.
«دود ناشی از سوخته شدن تانک ها، محیط را فرا گرفته بود، هر لحظه انتظار برخورد دیگر و تیراندازی ماموران می رفت. به هر ترتیب که شد، پس از ورود به خیابان مسجد سید به کوچه ای که به پشت منزل آیت الله خادمی ختم می شد رفتیم. کوچه ها، محل امن و سنگر خوبی بود و ماموران می ترسیدند به کوچه ها هجوم آورند، چرا که غافلگیر می شدند. جلو رفتم. حال ماموران را به خوبی می دیدم، با اسلحه ها، اطراف منزل را محاصره کرده بودند».
براساس گزارش خبرگزاری یونایتدپرس در اثر درگیری های روز بیستم مرداد ماه و منطقه مرکزی اصفهان، بیش از چهل تانک و خودرو به آتش کشیده شده و در پی شلیک مامورین، تعداد قابل ملاحظه ای از مردم کشته شده بودند: «تعداد کشته ها در منزل آیت الله خادمی و اطراف آن به قدری زیاد بود که به وسیله مامورین آتش نشانی و با استفاده از ماشین های آنان مبادرت به شستشوی زمین های خون آلود و جمع آوری جنازه ها گردیده است»
نام برخی شهدای این روز عبارت است از: سیدعلی دوازده امامی، رسول نم نبات، اصغر نوری، علی مرادی، رسول باطنی، صفرعلی غلامی، حسن زارع، محمد حسن منتظری، مهدی قیومیان. این گونه به نظر می رسد که علت حمله ی مردم به ماشین های آتش نشانی، سوء استفاده ی رژیم از امکانات خود، علیه انقلاب مردم بوده است. خبرگزاری پارس در گزارشی از حادثه، اظهار می دارد که پس از تیراندازی و جنگ و گریز، منزل آیت الله خادمی در صبحگاهان روز بیستم مرداد ماه به تصرف نیروهای دولتی درآمده و موقتاً از شدت درگیری ها کاسته شد. تلقی ساواک در خصوص رهبری مردم اصفهان دراین دوران، آن بود که:
«اعمال آیت الله خادمی سریعاً به وسیله خود یا ایادی او به[امام] خمینی اطلاع داده شد وخمینی هر دستوری میدهد، خادمی با احتیاط برطبق نظر او عمل می کند... نفوذ حسین خادمی در بین کسبه وبازاریان... علاوه بر این که موجب سستی عقاید مردم نسبت به مقدمات ملی و میهنی می گردد، زمینه را برای مقاصد خرابکارانه آینده آماده می سازد» «قبل از ظهر باردیگر آشوب و نا آرامی آغاز شد و صدها تظاهر کننده تاسیسات خیابان ها، بانک ها را به آتش کشیدند» گزارش های دولتی مکان وقوع حوادث را از، شمال خیابان های مدرس و فروغی، از غرب خیابان خیام، از جنوب سواحل زاینده رود و از شرق خیابان بزرگمهر خبر داده است.
براساس گزارش های ساواک، درگیری های گسترده مردم وعوامل انتظامی امنیتی در ساعت 11:30 به حدی رسیده بود، که وضع شهر غیرعادی وخارج از توان کنترلی رژیم ارزیابی شده[از این روی] وضعیت را قرمز اعلام می نمایند. از این ساعت به بعد هراس و دستپاچگی و نگرانی از عصبانیت و توبیخ دربار و مقامات تهران، بر مسوولین رده اول شهر حاکم می گردد. غیر از این جان حدود 12 هزار آمریکایی شاغل در صنایع منطقه ای اصفهان در خطر[افتاد] بود و علاوه بر آن حفاظت از تاسیسات نظامی صنعتی موجود در منطقه، که توسط آمریکاییها ایجاد شده بود، از نظر رژیم ضرورت داشت. بنابراین شورای هماهنگی و امنیتی استان، بی درنگ در ساعت 1:30 دقیقه صبح روز بیستم مرداد ماه در استانداری اصفهان تشکیل جلسه می دهد تا اوضاع شهر را براساس گزارش های لحظه به لحظه ای ساواک و شهربانی کنترل کنند.
دراین گزارش ها درگیری های مأمورین با مردم با دقت زیاد ثبت وضبط شده است. در ساعت 11:15 معاون شهربانی استان اعلام نمود که: «به هیچ وجه با نیروی موجود و کمک فعلی مرکز توپخانه قادر به اعاده نظم نیست. لذا شورا، وضعیت سیاسی- امنیتی اصفهان را قرمز اعلام نمود و بلافاصله از طریق استاندار به آقای وزیر کشور اعلام و همچنین قرار شد مرکز توپخانه، از طریق نیروی زمینی مراتب را به عرض مبارک ملوکانه برسانند»
در ساعت 14:30 دقیقه، شورای تامین در اصفهان حکومت نظامی اعلام کرد و تامین امنیت رژیم پهلوی به عهده فرماندهی مرکز توپخانه، تیمسار سرلشکر رضا ناجی که مقام ارشد نظامی استان بود، واگذار گردید. در همان روز ارتشبد ازهاری رییس ستاد ارتش، نظر شاه را به فرماندار نظامی اصفهان، رضا ناجی این گونه اعلام نمود: «به فرمان مطاع شاهانه برای حفظ جان اهالی اصفهان حکومت نظامی با متخلفین با شدت عمل برخورد نماید. تمام محکومین در هر موقعیتی هستند باید دستگیر و تحت تعقیب قرار گیرند. علاوه بر آن دستور داده شد 20 دستگاه نفر بر زرهی به اصفهان اعزام تا توپ ها از چهار راه ها در خیابان ها جمع آوری کنند و در آخر اعلام شده بود باید دادگاه نظامی سریعاً تشکیل شود».
اقدام دولت، ارتش و شاه دراعلام حکومت نظامی در اصفهان، غیرقانونی و حاکی از هراس و آشفتگی جدی رژیم پهلوی بود. زیرا بر اساس قوانین، بدون تصویب مجلس شورای ملی برقراری حکومت نظامی وجهه ی قانونی نداشت. مجلس ده روز بعد از اجرای حکومت نظامی، در روز 29 مرداد 1357، اجرای آن را در اصفهان به مدت یک ماه تصویب نمود و چند روز پس از آن توسط عبدالله ریاضی رییس وقت مجلس شورای ملی، به ستاد ارتش شاه ابلاغ گردید. داریوش همایون سخنگوی دولت جمشید آموزگار نیز نتوانست چگونگی اعلام حکومت نظامی در اصفهان و تطبیق آن با قوانین کشوری را توجیه نماید.
به این ترتیب شهر اصفهان، به رهبری سرلشکر رضا ناجی در اختیار نظامیان قرار گرفت. وی در بدو امر هرآنچه جنگ افزار داشت، از خودروهای بزرگ تا تانک و نفربر و انواع توپ های دوربرد به سطح شهر کشانید. معلوم نبود با این توپ ها، که بردی بین ده تا سی کیلومتر داشتند، چه اهدافی را در شهر اصفهان، دنبال می کرد! قطعاً هدف اصلی، ارعاب و تهدید عمومی بود. رژیم برآن بود که به هر نحو ممکن، مردم را به سکوت و انفعال وادارد. ناجی دارای شخصیت عجیب بود، او نیز به میزان شدت مقاومت مردم اصفهان، سمج، لجوج و سخت گیر بود. سرلشکر ناجی فارغ التحصیل دانشکده افسری در رشته توپخانه بود و دوره های عالیه را در آمریکا و انگلستان گذرانیده و در وفاداری به رژیم پهلوی، چندین مدال رسمی دریافت کرده بود.
بعدازظهر روز بیستم مرداد: در اغلب خیابان ها و محلات اصفهان جنگ و گریز بین مردم و مامورین دولتی ادامه داشت، ناجی فرمانده ی ارشد نظامی منطقه ی اصفهان، آنچنان در هراس بود که ابتدا در شورای تامین استان پیشنهاد کرد ساعت شروع حکومت نظامی 3 بعدازظهر باشد، اما با مقاومت رییس ساواک، ساعت 8 شب مورد موافقت قرار گرفت. در ساعت 15:40 دقیقه از طریق رادیو و چهل دقیقه پس از آن از طریق تلویزیون اصفهان، اعلامیه ی شماره 1 فرماندار نظامی اصفهان با شدت و ابهت بی سابقه ای پخش شد و تلاش فراوانی به کار گرفته شد تا ورود مستقیم ارتش به عرصه ی درگیری ها، خیلی بزرگتر از آنچه بود، جلوه نماید.
اطلاعیه ی فرماندار نظامی در اصفهان بی سابقه و اجرای آن سخت بود. زیرا علاوه بر عزم انقلابیون بر تداوم مبارزه، از آنجایی که مردم در ماه مبارک رمضان طبق آداب و سنن دینی کهن، خود را مقید به برگزاری مجالسی می دانستند که محقق شدن آن با ممنوعیت آمده در اطلاعیه در تعارض بود، لذا حکومت نظامی هر روز بیشتر از روز قبل با خواسته های بر حق مردم مسلمان اصفهان تضاد حاصل نموده، حضور نظامیان و تجهیزات سنگین و رعب آور آن ها را در میادین و چهار راه سدی در مقابل احقاق حقوق عامه ی مردم بود. هرچند که منابع و رسانه های دولتی، تلاش فراوانی را به کار گرفتند تا اعلام حکومت نظامی را به عنوان اقدامی مثبت در جهت تامین منافع و حفظ جان و مال مردم اصفهان بنمایانند.

اصفهان در دهه سوم مرداد 57

 

اصفهان، نخستین قربانی حکومت نظامی

زندگی نامه آیت الله خادمی (1)انقلاب اسلامی در اصفهان به روایت اسناد ساواک


برچسب ها: قیام اصفهان، ایت الله خادمی، 5رمضان،
[ پنجشنبه 20 تیر 1392 ] [ 07:35 ب.ظ ] [ ali reza ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ


آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
تاریخ روز
پخش زنده حرم